ΟΧΙ ΑΛΛΟ ‘’ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ’’, ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Με ποια δικαιοδοσία ελληνική αντιπροσωπεία μεταβαίνει στην Τουρκία να συζητήσει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης ;;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχτηκε την παραίτηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα σύμφωνα με το άρθρο 41 του Συντάγματος που ο πρώτος επικαλέστηκε και η Βουλή διαλύθηκε  μετά από πρόταση της Κυβέρνησης προκειμένου να αντιμετωπιστεί «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας». Κατά τον κύριο Τσίπρα τίθεται ως εξαιρετικής σημασίας… η ομαλή πορεία της εθνικής οικονομίας! Επί χρόνια οι Έλληνες πολίτες αντιμετωπίζουμε  τα παράγωγα των χειρισμών μιας δυναστικής μετακύλισης αποπληρωμής αμφισβητούμενων οφειλών από το μεροκάματο και το κομπόδεμά μας, και τώρα η οικονομία χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να δικαιολογηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ που εσπευσμένα στήνει βουλευτικές κάλπες ως απέλπιδα κίνηση να αποφύγει περαιτέρω ποσοστιαία συρρίκνωση.

Έχοντας στον φόντο τον διακαή πόθο των Ελλήνων να εξιλεωθεί για το 2015, στο προσκήνιο μπαίνει η επικίνδυνη καλοσχεδιασμένη τακτική της πρώην κυβέρνησης να συνεχίζει να χειρίζεται με μειοδοτική πρόθεση καίρια εθνικά ζητήματα, επιφέροντας κι άλλο τεράστιο πλήγμα στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με την Τουρκία.

Η ανεπάρκεια της ελληνικής ηγεσίας,  η έλλειψη ικανής εξωτερικής πολιτικής και ο διαρκής κατευνασμός που την αντικαθιστά, επιτρέπει στην γείτονα χώρα να προβάλλει διεθνώς τις προθέσεις της και να ενεργεί για την πραγμάτωσή τους. Η θαλάσσια εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ και η γεώτρηση, ο πολεμικός της στόλος και η αεροπορία  στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, υποδηλώνουν την σύγχρονη οθωμανική επεκτατική στρατηγική.  Το γκριζάρισμα του Αιγαίου που επετεύχθη το 1997 από το ανακοινωθέν της Μαδρίτης, που αντί να απενεργοποιήσει το τουρκικό casus belli το ενίσχυσε, αποδεικνύουν  πως η Τουρκία ακολουθεί για την χώρα της δομημένη εξωτερική πολιτική που δεν την αναιρεί το πολιτικό της σύστημα, αντίθετα λειτουργεί ως εφαρμοστής της επεκτατικής κεμαλικής ιδεολογίας. Σύμμαχος στην διολίσθηση από τις υπογραφές Σημίτη και Ντεμιρέλ είναι η διαρκής, μεθοδευμένη απουσία ελληνικής στρατηγικής και ο πολιτικός ενδοτισμός από τους εκάστοτε «αντιπροσώπους».

Η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ να στείλει αντιπροσωπεία στην Τουρκία είναι άστοχη και παρακινδυνευμένη για την Ελλάδα. «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» από συναινετική, δοκιμασμένη στους εθνικούς χειρισμούς αντιπροσωπεία εγκληματιών εντολοδόχων, ισοδυναμούν με νέα «Συμφωνία Πρεσπών».

Απαιτούνται πάγιες εθνικές θέσεις και δεσμεύσεις ασφαλείας ενισχυμένες από αναπτυσσόμενη πολιτική αποτροπής της Τουρκίας προκειμένου να παροπλισθεί και να μην προχωρήσει τα επεκτατικά της σχέδια. Απαιτείται να υπάρξει επιτέλους εξωτερική πολιτική που θα ανατρέψει την μέχρι τώρα μειοδοτική κατευναστική πολιτική που ακολουθείται. Που θα αντιμετωπίσει την Τουρκία χωρίς να παρασυρθεί σε νέες διαπραγματεύσεις και «διακοινοτικές συνομιλίες». Η Τουρκία δεν ενδίδει δια της διπλωματικής οδού που ευελπιστούν κάποιοι επειδή εκτίθεται διεθνώς, καθώς η εξωτερική της πολιτική είναι παγιωμένη και ιδεολογικά αδιάλλακτη.

Στην Ελλάδα όμως είμαστε εκατομμύρια που έχουμε κι εμείς την δική μας ιδεολογία για την στάση που πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στους γείτονες και με σύμμαχό μας τις ένδοξες Ένοπλες Δυνάμεις μας, που όσο κι αν δεν ενισχύονται υλικά παραμένουν ηθικά και ψυχικά ακμαίες, σκοπεύουμε να μην επιτρέψουμε περαιτέρω ενδοτισμό.  Το δόγμα αντιμετώπισης κάθε επιβουλής είναι για εμάς όρος ειρήνης.

Αυτή η «ελληνική αντιπροσωπεία» δεν έχει από κανέναν δικαιοδοσία να καθίσει σε τραπέζι διαπραγματεύσεων.  Άλλωστε, εάν ο κύριος Τσίπρας ήταν πράγματι «άνθρωπος του λαού» θα είχε ακούσει σαν ηχώ έστω την επιτακτική φωνή εκατομμυρίων Ελλήνων που του λένε: «Φύγε και μην διαπραγματευτείς ξανά το “καλό μας”» .